Ist Doch Schön Hier onderzoekt de relatie tussen klank, afzondering en verbondenheid, vertrekkend vanuit de analogie tussen de luisterpraktijk van de field recordist en de heremiet, benaderd via het concept dwelling. Beiden nemen de tijd en dompelen zich onder in een omgeving, waarbij ze zich een plek eigen maken zonder er eigenaarschap over te claimen: de heremiet als methodiek. Vanuit field recordings, tekst en beeld onderzoekt het werk hoe klank de verbondenheid met de specifieke omgeving van Spitsbergen en de Onsernone Vallei in Zwitserland vormgeeft.

Parallel aan deze opnames worden tekstuele en visuele materialen gekoppeld als onderdeel van een uitgebreide luisterpraktijk. Fragmenten uit literatuur, historische bronnen en andere teksten over afzondering worden in relatie gebracht met de locaties. Video wordt gelijkaardig benaderd, de camera wordt ingezet om momenten van aandacht vast te leggen, waarbij details, texturen en tijdsduur worden gekaderd die resoneren met het idee van dwelling. Samen vormen deze elementen een gelaagde live compositie waarin klank, tekst en beeld elkaar afwisselen.