Wij zijn niet gemaakt voor de liefde. Hoor de krekels. Die beesten hebben nergens last van. Eten, slapen, neuken en alles gaat gewoon verder.
uit De bisprinkhaan en haar minnaars
Een ‘kameropera’ in drie delen voor stemmen, contrabas, sax, accordeon, mandoline, banjoline, mondharmonice en xylofoon.
Hedendaagse fabels over lemmingen, bidsprinkhanen en koraalvissen.
Lemmingen
plegen zelfmoord door zich collectief van een klip te gooien.
Twee lemmingen proberen vlak voor de sprong te weten te komen hoe waarachtig ze tegenover elkaar staan en of de dood hen nog iets kan leren.
Mannetjes bidsprinkhanen
worden omgebracht door het vrouwtje na de paring.
Twee bidsprinkhanen zijn verliefd op één vrouwtje. Hij die haar wint, is meteen ook de verliezer. De minnaars proberen elkaar te ontmoedigen én moed in te spreken.
Een vrouwtje koraalvis
laat zich levenslang opsluiten in een koraalholte om haar kroost veilig op de wereld te zetten.
Het koraalvisje moet kiezen tussen leven in een graf of leven in vrije wateren zonder ooit de liefde te consumeren.
Recensies
‘…een rake meditatie over dood en verlangen. De muziek intensifieerde dat prachtig.’
De Standaard
‘… in deze regie (..) zijn licht, decor en rekwisieten minimaal, de beelden die resten sterk.’
De Morgen
