Transformatie van WALPURGIS naar Rif
Met de oprichting van WALPURGIS in 1987, wilde zangeres en muziektheatermaker Judith Vindevogel zich niet alleen als uitvoerend maar ook als scheppend kunstenaar kunnen ontwikkelen. De nood om buiten de strakke lijntjes van de klassieke opera en de musical te kunnen kleuren was groot. Geïnspireerd door haar samenwerking met Leporello en Maatschappij Discordia (NL), wilde Vindevogel in alle vrijheid kunnen experimenteren met nieuwe vormen van muziektheater en meer horizontale manieren van samenwerken.
Begin jaren ‘90 verwierf WALPURGIS, dankzij het netwerktalent van mede-oprichter Lukas Pairon, ook buiten de landsgrenzen meer en meer bekendheid als Vlaamse pionier van het hedendaags muziektheater.
Met de installering van een eigen muziektheaterwerkplaats in 1998, de organisatie van het jaarlijkse FENIKS FESTIVAL en de daarbij horende residenties en workshops, werd de perfecte humusbodem gecreëerd voor een steeds groter wordende, meerstemmige en dynamische muziektheatergemeenschap van zangers, acteurs, muzikanten, dansers, beeldend kunstenaars, componisten en schrijvers. Begin 2000 kwam Stef Depover mee aan boord om met zijn verbeelding en technische skills, als huisscenograaf de artistieke werking verder te verrijken.
In 2010 brak met Haven 010 een nieuwe periode aan waarin steeds meer gezocht werd naar manieren om ook het publiek – en in het bijzonder meer kwetsbare groepen – als reisgenoot te kunnen betrekken tijdens een creatieproces. Een mooi voorbeeld hiervan was het samenleesproject en de daaropvolgende reis naar Marstal voor de Deense premiere van Wij, de verdronkenen (2019). Zo werd, langzaam maar zeker, de integrale werking van WALPURGIS meer en meer een afspiegeling van de door haar gedroomde samenleving: genereus, duurzaam, voortdurend in beweging en niet bang van tegenstellingen en uitersten.
De afgelopen 35 jaar ontwikkelde, creëerde en presenteerde WALPURGIS hedendaags muziektheater dat verwondert, de verbeelding prikkelt, ontroert en tot nadenken stemt: van grote locatievoorstellingen, intieme sprookjesopera’s, librettolezingen tot experimenteel muziektheater. Sommige projecten kenden ook een tweede leven buiten de podiumkunsten als CD, luisterboek, animatiefilm, expo, podcast of essaybundel.
Spraakmakende muziektheater-voorstellingen waren o.a.:
Mignon #1 (1989), eerste WALPURGIS-creatie
De Oplosbare Vis (1994)
Charms (1997)
De Helling van de Oude Wijven / La Colline des Vieilles Dames (2002-2003)
Les Noces/Svadebka/De Bruiloft (2005-2013)
Café Bohème (2013-2014)
Prinses Turandot / Princesse Turandot (2011-2014)
Fidelio (2015-2020)
Librettolezing #12: Silla revisited (2017)
Drie Sterke Vrouwen / Trois Femmes Fortes (2018-2024)
Wij, de Verdronkenen / We, the drowned / Vi, de druknede (2019-2021)
Die malle Jan (2021-2022)
In de herfst van 2021 tekende Judith Vindevogel de nieuwe beleidslijnen uit voor een artist run organisatie met focus op de functie ontwikkeling en met aandacht voor meer-dan-menselijk leven. Een belangrijke voorbereidende stap in de transformatie van WALPURGIS naar Rif, en Rif als de eerste Belgische Zoöp.
Bekijk hier ook het archief van het periodieke magazine van Walpurgis: