Recensie
Bart Vanhecke (°1964) is een componist die zich graag in de luwte ophoudt, maar die de jongste vijftien jaar toch een indrukwekkend oeuvre bij elkaar geschreven heeft.
Het Collectief, voor enkele werken aangevuld met de zangeressen van Walpurgis, brengt op deze cd acht composities van Vanhecke samen uit de periode 1991 tot 2005 en die variëren van piano solo tot een groot ensemble met drie zangeressen. Het is een indrukwekkend overzicht van gevarieerde, goed doortimmerde én prachtig expressieve muziek.
Het karakter van al deze composities varieert sterk, van de gespierde aanslagen in het laagste register van de piano en de hevige gestiek in Les racines du monde, tot de mijmerende, kleurrijke klanken van het trio Dans l’eau du songe of de gefluisterde, poëtische ontboezemingen in Tout près de l’eau (voor mezzosopraan en altfluit, die hier wonderlijk versmelten). Dwarsfluiten en piccolo’s krijgen in deze werken opvallend vaak een hoofdrol, wat Vanheckes achtergrond als fluitist verraadt, maar dat laat de componist ook toe om de stereotiepe benadering van dat instrument resoluut te doorbreken.
Het titelnummer Close my willing eyes laat de diepste indruk na. Het grote ensemble en drie sopranen laten smachtende melodische arabesken door elkaar kronkelen en geven de verzen van John Keats over nacht, slaap en dood zo een adembenemende intensiteit.

De Standaard – Maarten Beirens – 28.10.2008