WALPURGIS recycleerde een verhaal over een jongen die rijk en beroemd wil worden en die net als de archetypische personages uit de toneelstukken Faust van Goethe en Peer Gynt van Ibsen, de opera The Rake’s Progress van Stravinsky en zelfs het sprookje Pinocchio van Collodi, in een voor hem onbekend en gevaarlijk milieu alles dreigt te verliezen wat hem tot mens maakt: zijn verstand, de liefde, zijn leven.
In dit gesampelde verhaal werden zangeressen Judith Vindevogel en Gerrie de Vries en acteur Pieter Embrechts bijgestaan door een muzikaal trio (percussie, contrabas en klavecimbel/keyboard), dat zijn inspiratie haalt uit klassieke partituren, jazz en eigentijdse fusion.
Recensie
Sprookjesbestaan wordt nachtmerrie
‘Max T. van Walpurgis eindigt met een uitgesproken zedenles. Acteur en zanger Pieter Embrechts, alias Max T., geeft zijn dwalingen toe en waarschuwt voor al te bekoorlijke beloftes. Niet de tragische ondergang van de jonge vlegel maakt indruk in deze muziektheatervoorstelling, maar de komische lichtvoetigheid. (…) Samen met drie allround muzikanten zapt de geluidspartituur van Stravinsky over Rossini tot Coldplay – In my place, koddig begeleid door vier blokfluiten. (…) De relatie tussen Max T. en Nick Schaduw (een ijselijke Dimitri Duquennoy) draagt de hele voorstelling. Pieter Embrechts speelt een geloofwaardige adolescent waarmee het jonge publiek (van twaalf jaar en ouder) zich makkelijk kan identificeren.’
Véronique Rubens, De Standaard
